ترمز شدید یک ماشین و صدای فریادی دردناک .ریوی نقره ای زده بود به یک پسر جوان .در کمتر از چند لحظه صحنه تصادف غلغله شد .

برداشت دوم

دقایقی گذشته خبری از ماشین پلیس نیست.مصدوم درد می کشد .ریو  وسط خیابان  است و خیابان بسته است

برداشت سوم

پلیس به سمت ماشین من آمد بابت اینکه ماشینم با راننده دویل کنار خیابان ایستاده بود جریمه ام کرد.
در تمام ۱۰ دقیقه ای که مرا جریمه می کردمصدوم روی زمین افتاده بود .

برداشت چهارم

شما بگویید ؟

ترمز شدید یک ماشین و صدای فریادی دردناک .ریوی نقره ای زده بود به یک پسر جوان .در کمتر از چند لحظه صحنه تصادف غلغله شد .

برداشت دوم

دقایقی گذشته خبری از ماشین پلیس نیست.مصدوم درد می کشد .ریو  وسط خیابان  است و خیابان بسته است

برداشت سوم

پلیس به سمت ماشین من آمد بابت اینکه ماشینم با راننده دویل کنار خیابان ایستاده بود جریمه ام کرد.
در تمام ۱۰ دقیقه ای که مرا جریمه می کردمصدوم روی زمین افتاده بود .

برداشت چهارم

شما بگویید ؟

من دارم مي روم .

اين جمله بسته به اينكه از دهان چه كسي خارج شود و كجا واكنش هاي مختلفي در بر خواهد داشت .گاهي پيش مي آيد كه اگر بگويي من دارم مي روم شايد در ظاهر همه ناراحت شوند اما مي تواني صداي نفس راحتي را كه بعد از گفتن اين جمله كشيدند به راحتي بشنوي .

من دارم مي روم مي تواند حسادت بر انگيز هم باشد .يا حتي حس فضولي را در آدم هاي ديگر زنده كند.

من دارم مي رود مي تواند سرنوشت آدم ها را تغيير بدهد .مي تواند مدركي بدهد دست انكس كه هميشه مي خواسته تو بروي اما نمي توانسته بگويد .

من دارم مي روم خيلي جمله مهمي است بايد ان را وقتي بكار برد كه ياد گرفته باشيم بي خيال ديگران براي خودمان ندگي كنيم وگرنه عكس العملهاي مختلف مي تواند مارا مردد كند يا حتي برگرداند .يا مي تواند تا آخر عمر باعث شود كه حسرت بخوريم .

اما در بسياري موارد راه نجات همين جمله است .من دارم مي روم

عشق ما رنگين كمان است
كه به خورشيد مي گويد :
بسيار درخشان مباش
كه من خواهم رفت
وبه تمامي پنهان مشو كه من خواهم رفت
پس من آن عشق بزرگم
كه وصال بزرگ وفراق بزرگ
مرا خواهد كشت

                                                                       غاده السمان

تو را به يك فنجان قهوه دعوت مي كنم .فقط يك فنجان.بيشتر نمي توانم .نه اينكه نتوانم پولش را بدهم .نه اينكه بيشتر از يك فنجان حضورت عزيز نباشد .
اين به خاطر آن نيست كه من نمي دانم چگونه مي شود بيشتر با هم باشيم .نام رستوران هاي گران قيمت را نمي دانم .يا اينكه نمي دانم چطور مي شود يك فنجان قهوه ساده راتبديل به يك ضيافت كرد .من ميدانم كه مي شودبعد از قهوه بستني خورد . مي دانم كه مي شود در پارك نزديك  كافي شاپ قدم زد .مي دانم قهوه مي تواند بهانه باشد .بهانه يك تلفن ديگر .يك تاتر ديگر يك حضور ديگر .
اما من تو رابه يك فنجان قهوه دعوت مي كنم .تا گارسون آن رابياورد تاشكرسفيد را در سياهي آن حل كني و تا انقدر از داغي بيفتد كه بتواني به لبانت نزديكش كني من حرف خواهم زد .تو لبخند خواهي زد و بعد تمام خواهد شد .دستت را به سوي كيفت نبر اين فنجان سياه را مهمان من بودي .ديدار بعدي نخواهد بود من به اندازه نوشيدن همين فنجان حرف هايي داشتم كه برايت جالب بود .
بگذار خاطره نوشيدن اين فنجان را در بي تفاوتي حضورم در فنجان ها و بشقاب هاي بعدي فراموشم نكنم .